Obwarzanek krakowski

Tradycyjny wypiek o kształcie pierścienia, z charakterystycznym splotem w formie spirali, chrupiącą skórką i miękkim, lekko wilgotnym miąższem. Jego średnica wynosi 12–17 cm, waga 80–120 g. Wyrabiany jest z mąki pszennej (dopuszcza się zastosowanie mąki żytniej do 30%), soli, cukru, tłuszczu i drożdży. Formowane ręcznie obwarzanki są parzone w lekko wrzącej wodzie i posypywane przyprawami. Nazwa obwarzanek pochodzi właśnie od sposobu jego produkcji, czyli od obwarzania (obgotowywania) ciasta. Smak wyrobu zależy również od posypek. Są do tego wykorzystywane m.in. sól, mak, sezam, czarnuszka, posypka ziołowa lub przyprawowa – mieszanka przypraw pikantnych (papryka, kminek, pieprz), ser, cebula. Obwarzanek krakowski może mieć kolor od jasnozłocistego, przez ciemnozłocisty do jasnobrązowego z wyraźnym połyskiem. Tradycja jego wypieku sięga XIV w. – pierwsza wzmianka pochodzi z rachunków królowej Jadwigi z 1394 r. Zwyczaj wypieku obwarzanków krakowskich przetrwał do dziś i jest ściśle kojarzony z obszarem dawnej stolicy Polski.