Kiełbasa myśliwska staropolska

To tradycyjny polski wyrób wędliniarski o specyficznym charakterze i długoletniej historii. Nazwa pochodzi od „myśliwych” i pierwotnie oznaczała suchy prowiant na polowania i wędrówki. Produkt wyróżnia się krótkim, sierpowato wygiętym kształtem, ciemnobrązową, pomarszczoną powierzchnią oraz chrupko-soczystym mięsem. W składzie dominuje wieprzowina od tradycyjnie hodowanych świń, przyprawiona pieprzem, jałowcem, czosnkiem, cukrem i mieszanką peklującą. Proces produkcji obejmuje peklowanie, kutrowanie, wędzenie i suszenie, co nadaje wyjątkowy smak, aromat i trwałość. Na kruchość mięsa stosowanego przy produkcji kiełbasy wpływa dodanie specjalnie dobranej mieszanki skruszającej, składającej się z octu, wody i oleju rzepakowego lub słonecznikowego. Kiełbasa myśliwska staropolska nabrała znaczenia w Polsce po II wojnie światowej, a w 1953 r. wpisano ją na oficjalną listę wędlin przeznaczonych na rynek. Do dziś kiełbasa myśliwska staropolska jest jednym z najbardziej popularnych i najchętniej spożywanych wyrobów wędliniarskich.

Praktyczna wskazówka dla świadomych konsumentów i kulinarnych podróżników:
Kiełbasa myśliwska staropolska zawdzięcza swoją popularność wyjątkowej trwałości, dzięki której przez lata była praktycznym prowiantem zabieranym na polowania, wyprawy i długie podróże.

Kiełbasa myśliwska staropolska jest produktem zarejestrowanym jako Gwarantowana Tradycyjna Specjalność (GTS) a producent musi stosować określoną tradycyjną recepturę i metodę wytwarzania opisane w specyfikacji. Natomiast nazwa „kiełbasa myśliwska” może być używana również dla innych wyrobów, które niekoniecznie spełniają wymagania specyfikacji. Dla konsumenta najważniejszą wskazówką jest więc obecność na etykiecie pełnej nazwy „Kiełbasa myśliwska staropolska” oraz symbolu GTS. To właśnie ten znak potwierdza, że produkt został wykonany zgodnie.