Olej rydzowy

Tłoczony na zimno olej z nasion rośliny o nazwie lnianka siewna należącej do rodziny roślin krzyżowych, ludowo określana w Polsce jako rydz, rydzyk, ryżyk, lennica. Nasiona, z których tłoczony jest olej, mają rdzawy kolor i to od niego wzięła się nazwa rydzowy. Jest to klarowny, przejrzysty, oleisty płyn z niewielką ilością osadu na dnie. Jego barwa waha się od złocistej (słomkowej) do czerwonobrunatnej. Barwa oleju zależy od odmiany lnianki oraz sposobu podgrzania nasion. Olej rydzowy charakteryzuje posmak cebuli i gorczycy, a także mocny soczysty aromat. Proces tłoczenia tego oleju nie uległ zmianie od końca VIII w. Zebrane i osuszone nasiona rośliny są na początku rozgniatane, następnie podgrzewane w celu zwiększenia ich wydajności i poddawane tłoczeniu, które odbywało się przy użyciu pras. Wytłoczony w ten sposób olej przelewano do specjalnego zbiornika i pozostawiano na okres 7–10 dni. W starych przepisach kulinarnych olej rydzowy wymieniany jest jako składnik wielu tradycyjnych potraw, np. jako dodatek do kraszenia ugotowanych ziemniaków.

Praktyczna wskazówka dla świadomych konsumentów i kulinarnych podróżników:
Olej rydzowy nie ma nic wspólnego z grzybem rydzem. Olej rydzowy (GTS) ceniony jest za swój charakterystyczny smak oraz jedną z najwyższych zawartości kwasów omega-3 wśród olejów roślinnych. Co ciekawe, mimo dużej ilości tych cennych tłuszczów, olej rydzowy (GTS) zachowuje świeżość dłużej niż wiele innych olejów roślinnych dzięki naturalnej zawartości witaminy E.