Suska sechlońska

Podsuszane i podwędzane owoce śliwy domowej uprawiane na obszarze Beskidu Wyspowego. Najczęściej wykorzystywanymi odmianami są owoce: Węgierki, Promis, Tolar, Nektawit, Valjevka i Stanley. Są tradycyjnym wyrobem przygotowywanym na obszarze czterech małopolskich gmin: Laskowa, Iwkowa, Łososina Dolna i Żegocina. Suska ma elastyczny, mięsisty miąższ, ciemnogranatową, błyszczącą skórkę oraz delikatnie słodki smak z aromatem dymu. Wielkość owoców waha się od 1,5 do 4,5 cm. Proces produkcji trwa zwykle 4–6 dni i obejmuje selekcję owoców, ręczne układanie na drewnianych rusztach oraz podsuszanie gorącym dymem z drewna liściastego w temperaturze od 45°C do 70°C. Wykorzystuje się do tego specjalnie wybudowane suszarnie. Nazwa produktu wywodzi się z miejscowej gwary. Suska oznacza suszkę, czyli podsuszoną i podwędzoną śliwkę. Dookreślenie „sechlońska” pochodzi od nazwy miejscowości Sechna, skąd wywodzi się ta praktyka. Tradycje suszenia i wędzenia owoców w tym regionie sięgają XVIII w., kiedy to miejscowy proboszcz zachęcał parafian do sadzenia śliw w ramach pokuty.

Praktyczna wskazówka dla świadomych konsumentów i kulinarnych podróżników:
Metoda produkcji suski sechlońskiej praktycznie nie zmieniła się od ponad stu lat. Podczas suszenia śliwki nie są rozkładane pojedynczo. Tradycyjnie leżą grubą warstwą, a producenci codziennie je przewracają. Dzięki temu sok uwalniający się z owoców otacza śliwki, nadając susce sechlońskiej (ChOG) charakterystyczną lepkość i delikatnie słodki smak.