Podkarpacki miód spadziowy

Jest to miód płynny lub skrystalizowany pochodzący ze spadzi zebranej przez pszczoły z jodły pospolitej (minimum 70%) oraz świerka i sosny zwyczajnej rosnących na terenie Podkarpacia. Dopuszczalne są śladowe ilości pyłków z roślin nektarodajnych lub ziaren pyłku roślin wiatropylnych. Może być zbierany wyłącznie w okresie występowania spadzi, tj. w okresie od początku czerwca do końca września, a pozyskiwany jest z obszaru 17 nadleśnictw oraz dwóch parków narodowych (Bieszczadzki Park Narodowy oraz Magurski Park Narodowy). Miód przed skrystalizowaniem ma barwę ciemnobrązową z zielonkawymi refleksami aż do prawie czarnej. Konsystencja miodu jest gęsta o dużej lepkości, a po krystalizacji, przyjmuje kolor jaśniejszy. W smaku jest delikatnie słodki o typowo żywicznym zapachu, przypominającym igliwie. Bartnictwo na Podkarpaciu ma bardzo stare tradycje. Pierwsze wzmianki związane z bartnictwem w tym regionie pochodzą z XV w.

Praktyczna wskazówka dla świadomych konsumentów i kulinarnych podróżników:
Podkarpacki miód spadziowy wyróżnia charakteryzuje wyższa od normatywnej zawartość cukrów prostych redukujących, co w połączeniu z umiarkowaną kwasowością poprawia bukiet smakowy miodu i ogranicza odczuwanie słodkiego smaku. Podkarpacki miód spadziowy jest pozyskiwany wyłącznie od początku czerwca do końca września, czyli w okresie naturalnego występowania spadzi w podkarpackich lasach iglastych.

Dzięki przewadze fruktozy nad glukozą Podkarpacki miód spadziowy krystalizuje znacznie wolniej niż wiele miodów nektarowych, a przy odpowiednim przechowywaniu przez lata zachowuje swoje właściwości i nie ulega fermentacji.