Kiełbasa piaszczańska

Tradycyjny wyrób z mięsa wieprzowego, peklowany na półmokro marynatą z soli kamiennej i wywaru ziołowego (ziele angielskie, liść laurowy, jałowiec, goździki) z dodatkiem pieprzu i gałki muszkatołowej. Ma długość 25–45 cm, średnicę 35–50 mm, barwę od jasnobrązowej do wiśniowej, a w przekroju widoczne są duże kawałki mięsa otoczone jaśniejszym farszem. Cechuje ją smak i zapach ziół oraz wyraźny posmak jałowca, potęgowany wędzeniem z dodatkiem gałęzi i owoców jałowca. Kiełbasa i jej nazwa wywodzą się z podkrakowskiej wsi – Piasków Wielkich, gdzie tradycje masarskie sięgały średniowiecza. Miejscowość ta zasłynęła z produkcją mięsa i wędlin, a w szczególności kiełbasy, którą przez wieki dostarczano do Krakowa, w tym na stół królewski Kazimierza Wielkiego. Obecnie wieś znajduje się w granicach administracyjnych miasta Kraków.