fot. I. Byszewska
Krupnioki śląskie
Śląskie wesele bez nich było nieważne.

Tradycyjna wędlina podrobowa, parzona, nietrwała, w naturalnej osłonce, o średnicy 30–40 mm i długości 15–25 cm, wadze 200–300 g. Charakteryzuje się zwartą konsystencją, czystą i lekko wilgotną powierzchnią, barwą od szarej po brunatną, a w przekroju – brunatną z odcieniem fioletu. Smak jest lekko słony, z wyraźnie wyczuwalnymi przyprawami, właściwy dla mięsa, podrobów, kaszy jęczmiennej lub gryczanej, tłuszczu i skórek. Wyroby wyróżniają się dużą kalorycznością, mniejszą niż gdzie indziej zawartością kaszy (15%). Tradycja ich wyrobu sięga XVIII w., kiedy krupnioki były nieodłącznym elementem świniobicia i wesel. Ich popularność wzrosła w latach trzydziestych XIX w. wraz z rozwojem górnictwa na Śląsku. Wyrób krupnioków śląskich nierozerwalnie związany był ze świniobiciem, stanowiącym specyficzny i ważny rytuał w tym regionie Polski.
Miejsce pochodzenia
Obszar:
- całe województwo śląskie i opolskie
- województwo dolnośląskie, powiat oleśnicki (gmina Dziadowa Kłoda).