Dwójniak staropolski tradycyjny

Tradycyjny polski miód pitny, wyróżniający się klarownym, złocistym do ciemnobursztynowego kolorem, charakterystycznym miodowym aromatem i smakiem. Zawartość alkoholu w wyrobie kształtuje się od 15 do 18%. Nazwa wywodzi się od liczebnika 2 i odnosi się bezpośrednio do historycznie ustalonego składu i sposobu produkcji dwójniaka – proporcji wody i miodu w brzeczce miodowej, które wynoszą 1 część miodu oraz 1 część wody. Produkcja obejmuje warzenie brzeczki, schładzanie, fermentację burzliwą (6–10 dni) i cichą (3–6 tygodni), odciąg osadu drożdżowego, leżakowanie przez minimum 9 miesięcy oraz doprawianie przyprawami korzennymi i ziołowymi. Dwójniak nie zawiera konserwantów, barwników ani aromatów sztucznych. Specyficzny charakter napoju wynika ze ścisłego przestrzegania tradycyjnych proporcji składników, odpowiedniego leżakowania oraz właściwości fizyko-chemicznych i organoleptycznych. Produkcja miodów pitnych w Polsce ma tysiącletnią tradycję, a podział na półtoraki, dwójniaki, trójniaki i czwórniaki funkcjonuje od wieków, zachowując swoją popularność i historyczną autentyczność.