fot. R. Karpiński
Miód wrzosowy z Borów Dolnośląskich
Miód z wrzosowisk rozciągających się na historycznych terenach północnej części Dolnego Śląska.

Miód pozyskiwany z nektaru wrzosowego z terenu województwa dolnośląskiego. W formie płynnej przybiera kolor bursztynowoherbaciany, a po skrystalizowaniu od żółtopomarańczowego do brunatnego i czerwonobursztynowego. Wytwarzany jest z nektaru wrzosowego (którego powinno być nie mniej niż 50% w całym wyrobie) bez udziału soku z roślin uprawnych. Nektar pozyskiwany jest z czystych ekologicznie, rozległych i nasłonecznionych wrzosowisk występujących na Dolnym Śląsku. Mało słodki, ostry i gorzkawy miód wrzosowy ma silny zapach podobny do zapachu wrzosu. Pierwsze wzmianki o produkcji miodu na tym obszarze pochodzą z zapisków z przełomu VIII i IX w.
Miejsce pochodzenia
Granice pożytków wrzosowych, z których pozyskiwany jest "Miód wrzosowy z Borów Dolnośląskich":
Granica południowa obszaru przebiega od miasta Zgorzelec drogą nr 353 do drogi E40 w kierunku do Bolesławca, następnie drogą z Bolesławca do Chojnowa (częściowo E40, następnie w miejscowości Lubkowek przechodzącą w drogę nr 94).
Granica wschodnia obszaru przebiega wzdłóż drogi nr 335 od miast Chojnów, drogą przez Brunów, Szklary Dolne, Trzmielów do Chocianowa; od Chocianowa drogą nr 331 do miejscowości Parchów, położonej na płn-wschodniej granicy Nadleśnictwa Chocianów; wzdłuż granicy pd-wsch-pn Nadleśnictwa Przemków, do granicy Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych (Kanał Północny) do drogi nr 328 w kierunku na Niegosławice.
Granica północna obszaru przebiega od miejscowości Niegosławice drogą na Szprotawę przez miejscowość Sucha Dolna oraz Henryków Wichlice. Ze Szprotawy drogą nr 12 w kierunku na Żagań i dalej tą samą drogą przez Żary, aż do miejscowości Żarki Wielkie, położonej na zachodniej granicy RP z Republiką Federalną Niemiec.
Granica zachodnia obszaru przebiega od miejscowości Żarki Wielkie w kierunku południowym, aż do miasta Zgorzelec, wzdłuż granicy polsko-niemieckiej.