fot. R. Karpiński

Miód wrzosowy z Borów Dolnośląskich

Miód z wrzosowisk rozciągających się na historycznych terenach północnej części Dolnego Śląska.

Logo Chronione Oznaczenie Geograficzne

Miód pozyskiwany z nektaru wrzosowego z terenu województwa dolnośląskiego. W formie płynnej przybiera kolor bursztynowoherbaciany, a po skrystalizowaniu od żółtopomarańczowego do brunatnego i czerwonobursztynowego. Wytwarzany jest z nektaru wrzosowego (którego powinno być nie mniej niż 50% w całym wyrobie) bez udziału soku z roślin uprawnych. Nektar pozyskiwany jest z czystych ekologicznie, rozległych i nasłonecznionych wrzosowisk występujących na Dolnym Śląsku. Mało słodki, ostry i gorzkawy miód wrzosowy ma silny zapach podobny do zapachu wrzosu. Pierwsze wzmianki o produkcji miodu na tym obszarze pochodzą z zapisków z przełomu VIII i IX w.

 

Praktyczna wskazówka dla świadomych konsumentów i kulinarnych podróżników:
Zwróć uwagę na charakterystyczną, galaretowatą konsystencję. To jedna z najbardziej wyjątkowych cech tego miodu, wynikająca z naturalnego zjawiska tiksotropii. Po zamieszaniu miód staje się bardziej płynny, a po pewnym czasie ponownie gęstnieje.

 

Miejsce pochodzenia

Granice pożytków wrzosowych, z których pozyskiwany jest "Miód wrzosowy z Borów Dolnośląskich":

Granica południowa obszaru przebiega od miasta Zgorzelec drogą nr 353 do drogi E40 w kierunku do Bolesławca, następnie drogą z Bolesławca do Chojnowa (częściowo E40, następnie w miejscowości Lubkowek przechodzącą w drogę nr 94).

Granica wschodnia obszaru przebiega wzdłuż drogi nr 335 od miast Chojnów, drogą przez Brunów, Szklary Dolne, Trzmielów do Chocianowa; od Chocianowa drogą nr 331 do miejscowości Parchów, położonej na północno-wschodniej granicy Nadleśnictwa Chocianów; wzdłuż granicy południowo-wschodnio-północnej Nadleśnictwa Przemków, do granicy Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych (Kanał Północny) do drogi nr 328 w kierunku na Niegosławice.

Granica północna obszaru przebiega od miejscowości Niegosławice drogą na Szprotawę przez miejscowość Sucha Dolna oraz Henryków Wichlice. Ze Szprotawy drogą nr 12 w kierunku na Żagań i dalej tą samą drogą przez Żary, aż do miejscowości Żarki Wielkie, położonej na zachodniej granicy RP z Republiką Federalną Niemiec.

Granica zachodnia obszaru przebiega od miejscowości Żarki Wielkie w kierunku południowym, aż do miasta Zgorzelec, wzdłuż granicy polsko-niemieckiej.

Zobacz także

Białe ziarna fasoli na ciemnobrązowym obrusie

Etnosmak

„Piękny Jaś” z Doliny Dunajca

Więcej

Kawałek ciasta w rodzaju sernika na porcelanowym talerzyku. Wierzch ciasta posypany jest posypany cukrem pudrem.

Etnosmak

Kołocz śląski

Więcej

Serki redykołki w wiklinowym koszyku.

Etnosmak

Redykołka

Więcej

2 butelki ciemnożółtego Oleju rydzowego

Etnosmak

Olej rydzowy

Więcej

Kilka butelek różnych miodów pitnych

Etnosmak

Czwórniak staropolski tradycyjny

Więcej

Świeże owoce Wiśni nadwiślanki na drzewie

Etnosmak

Wiśnia nadwiślanka

Więcej

Szklanka z przeźroczystym płynem, w niej trzy źdźbła długiej, twardej trawy. Szklanka stoi na pniu drzewa, poniżej w tle widać paproć.

Etnosmak

Wódka ziołowa z Niziny Północnopodlaskiej aromatyzowana ekstraktem z trawy żubrowej

Więcej

Kilkanaście kawałków białej kiełbasy parzonej ułożonych na białym talerzu

Etnosmak

Kiełbasa biała parzona wielkopolska

Więcej

4 Rogale świętomarcińskie polane lukrem i posypane rozdrobnionymi orzechami

Etnosmak

Rogal świętomarciński

Więcej

Pento kiełbasy z ciemną skórką

Etnosmak

Kiełbasa lisiecka

Więcej

Zobacz w Etnopedii

Ta strona korzysta z plików cookies. Sprawdź naszą politykę prywatności żeby dowiedzieć się więcej.

0%