fot. I. Byszewska
Jabłka grójeckie
Warszawiacy kupują je na miejskich bazarach od pokoleń.

Owoce dwudziestu siedmiu odmian jabłoni, takich jak m.in.: Celesta, Elise, Gala, Gloster, Golden, Lobo, Ligol, Pinova, Rubin. Jabłka grójeckie charakteryzują się czerwonym rumieńcem oraz kwasowością wyższą od przeciętnej dla danej odmiany średnio o 5%. Jabłonie uprawiane są wyłącznie na określonym obszarze województw mazowieckiego i łódzkiego w warunkach unikalnego mikroklimatu. Region ten zyskał miano „największego sadu Europy”. Tradycje sadownicze sięgają XVI w., gdy ziemie w obecnym powiecie grójeckim należały do Królowej Bony słynącej z zamiłowania do ogrodnictwa i sadownictwa. Dynamiczny rozwój grójeckiego sadownictwa rozpoczął się po II wojnie światowej.
Praktyczna wskazówka dla świadomych konsumentów i kulinarnych podróżników:
Jabłka grójeckie muszą spełniać bardziej rygorystyczne normy niż standardowe jabłka. Dopuszczalny poziom pozostałości środków ochrony roślin jest ograniczony do znacznie niższych wartości niż przewidują ogólne przepisy, co pomaga utrzymać wysoką jakość owoców.
Miejsce pochodzenia
Obszar:
– cały powiat grójecki
– powiat piaseczyński (gminy: Tarczyn, Prażmów i Góra Kalwaria)
– powiat żyrardowski (gmina Mszczonów)
– powiat otwocki (gmina Sobienie-Jeziory)
– powiat garwoliński (gmina Wilga)
– powiat kozienicki (gminy Grabów nad Pilicą i Magnuszew)
– powiat białobrzeski (gminy: Stromiec, Białobrzegi i Promna)
– powiat rawski (gminy: Biała Rawska, Sadkowice, Regnów, Cielądz)
– powiat skierniewicki (gmina Kowiesy).