Fasola wrzawska

Są to suche nasiona fasoli wielokwiatowej (Phaseolus multiflorus L.). Fasola jest uprawiana w dolinie Sanu i Wisły, na żyznych glebach madowych z mikroklimatem sprzyjającym długiemu okresowi wegetacyjnemu i łagodnym wiatrom. Swoją nazwę zawdzięcza wsi Wrzawa, znajdującej się w centrum obszaru, na którym jest uprawiana. Fasola wyróżnia się dużymi nasionami, cienką skórką, delikatną konsystencją, słodkim smakiem bez wyczuwalnego mącznego posmaku, oraz krótszym czasem gotowania. Fasola wrzawska jest podstawą wielu regionalnych dań i potraw, jak np. fasolka po wrzawsku, zupa fasolowa przecierana i nieprzecierana, fasola na sypko z masłem lub słoniną, fasola na sypko podawana na rosole z drobiu, chleb fasolowy, pasztet fasolowy, a nawet tort fasolowy. Pierwsze wzmianki o uprawie roślin motylkowych na tym terenie pochodzą z pierwszej połowy XIX w.