Drewniana, parterowa, długa chałupa z 5 oknami kryta strzechą i otoczona drewnianym płotem, zbudowana w 1847 r., pochodząca ze wsi Mierzwin Duży.

Chałupa z 1847 r., Mierzwin Duży, 1994. Fot. Artur Gaweł, Podlaskie Muzeum Kultury Ludowej w Wasilkowie. https://pmkl.pl/

Podlasie zachodnie

Podlasie zachodnie to raczej część większego regionu Podlasia niż odrębny, ściśle wyodrębniony etnograficznie obszar z własnym, odrębnym etnonimem. Historyczna kraina Podlasie rozciąga się w północno‑wschodniej Polsce, między dolinami rzek Narwi, Bugu i Biebrzy, i od stuleci stanowiła poglądowe pogranicze kultur i języków – między polskim zachodem a wschodnimi wpływami słowiańskimi. Nazwa Podlasie prawdopodobnie pochodzi od powiązania z Polakami (pod Lachem – „przy Polakach”), co podkreśla jego graniczny charakter wobec wpływów ruskich i litewskich w przeszłości.

Terytorium Podlasia zachodniego obejmuje zachodnie partie historycznego Podlasia i jego sąsiedztwa – m.in. fragmenty obecnych województw podlaskiego, mazowieckiego i lubelskiego na zachód od rzek Bug i Narew. W tej części regionu można wyróżnić zachowane tradycje wiejskie i krajobraz otwartego rolnictwa przeplatany lasami i terenami wodnymi, typowymi dla Niziny Podlaskiej.

Historia osadnictwa na Podlasiu zachodnim jest częścią dłuższej historii Podlasia jako całości. Od wczesnego średniowiecza teren ten był strefą kontaktów między osadnictwem mazowieckim, rusińskim i litewskim; zachodnia część często była pod większym wpływem Mazowsza i Korony Polskiej niż wschodnia. W okresie nowożytnym region ten znajdował się w granicach Korony, a po rozbiorach trafił pod władzę zaboru rosyjskiego. Taki przebieg historii wpłynął na uwarunkowania demograficzne i różnorodność kulturową tego obszaru.

Kultura ludowa i tradycyjna Podlasia zachodniego stanowi połączenie dziedzictwa wywodzącego się z Mazowsza z wpływami etnicznymi i religijnymi z obszarów północno-wschodniej granicy naszego kraju. Charakterystyczne są tu regionalne gwary (dialekt mazowiecki z lokalnymi cechami), tradycyjne budownictwo drewniane, zwyczaje związane z cyklem rolniczym i religijnym, a także elementy rzemiosła i folkloru ukazywane podczas lokalnych festiwali.

Podlasie zachodnie – choć nie ma jednej, oficjalnej etnograficznej definicji – jest więc rozumiane jako kulturalna strefa zachodniej części Podlasia, gdzie przenikają się tradycje mazowieckie i podlaskie, tworząc lokalną tożsamość osadzoną w historii pogranicza. 

Zobacz także

Widok łąki, za nią zielony las.

Ziemia warszawska

Więcej

Haft kurpiowski na płótnie

Kurpie Białe

Więcej

Wieże katedry i zamek na skarpie porośniętej rudą trawą.

Mazowsze stare

Więcej

Widok spokojnej rzeki, po lewej i prawej stronie zdjęcia widać zalesione brzegi, w centrum zdjęcia jest rzeka.

Urzecze

Więcej

Widok pola, na pierwszym planie łan zboża, w tle pojedyncze drzewa.

Mazowsze polne

Więcej

Wnętrze izby świątecznej łowickiej chałupy z przełomu XIX/XX w. - aranżacja w Muzeum w Łowiczu.

Księstwo łowickie

Więcej

Brogi - drewniane zadaszenia chroniące siano na łące.

Mazowsze leśne

Więcej

Chałupa charakterystyczna dla regionu kurpiowszczyzny, znajduje się w Zagrodzie Kurpiowskiej w Kadzidle.

Kurpie Zielone

Więcej

Skrzynia malowana (posagowa) z 1846 roku

Ziemia dobrzyńska

Więcej

Łomżyński Park Krajobrazowy Doliny Narwi - widok z góry na rzekę.

Mazowsze północno-wschodnie (Międzyrzecze Łomżyńskie)

Więcej

Zobacz w Etnopedii

Ta strona korzysta z plików cookies. Sprawdź naszą politykę prywatności żeby dowiedzieć się więcej.

0%