Mazurzenie

Cecha wielu dialektów języka polskiego (na Mazowszu, na Mazurach, w części Małopolski, na północnym Śląsku i w Wielkopolsce), w których spółgłoski [š], [ž], [č], [dż] zastępowane są odpowiednio przez [s], [z], [c], [dz], np. czapka – capka, żona - zona. Co istotne, w wyrazach pisanych przez [rz] mazurzenie nie zachodzi i słowa te wymawiane są jak w języku ogólnopolskim („rzeka”, a nie „zeka”).